در سال‌های اخیر، تصاویر تولیدشده یا ویرایش‌شده با هوش مصنوعی به بخشی جدایی‌ناپذیر از شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. اما اکنون این فناوری فقط ظاهر عکس‌ها را تغییر نمی‌دهد؛ بلکه در حال تغییر انتظارات افراد از چهره واقعی خود نیز هست.
اصطلاح «AI Face» یا «چهره هوش مصنوعی» برای توصیف ظاهری به کار می‌رود که معمولاً دارای تقارن بسیار زیاد، پوست کاملاً صاف، لب‌های برجسته، بینی باریک و گونه‌های مشخص است.
مشکل زمانی ایجاد می‌شود که افراد این تصاویر را به‌عنوان معیار چهره واقعی و قابل دستیابی در نظر بگیرند. برخی جراحان زیبایی می‌گویند مراجعه‌کنندگانی با تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی وارد جلسات مشاوره می‌شوند و انتظار دارند همان تغییرات دقیق روی چهره واقعی آنها ایجاد شود.
متخصصان هشدار می‌دهند که چنین تصاویری محدودیت‌های آناتومیکی و تفاوت‌های طبیعی میان افراد را نادیده می‌گیرند. حتی اگر یک تغییر در تصویر دیجیتال زیبا به نظر برسد، الزاماً با ساختار واقعی استخوان، عضلات و بافت صورت فرد سازگار نیست.
نگرانی دیگر، تأثیر این تصاویر بر رضایت افراد از ظاهر طبیعی خودشان است. پژوهش‌های اخیر نیز نشان داده‌اند استفاده از فیلترهای زیبایی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند با کاهش رضایت از ظاهر و افزایش نگرانی درباره ارزیابی دیگران ارتباط داشته باشد.
به این ترتیب، هوش مصنوعی ممکن است در حالی که ابزارهای جدیدی برای خلاقیت و سرگرمی در اختیار کاربران قرار می‌دهد، هم‌زمان استانداردهای زیبایی سخت‌گیرانه‌تری نیز ایجاد کند.
متخصصان تأکید می‌کنند تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی نباید به‌عنوان الگوی پزشکی یا معیار واقع‌بینانه برای تصمیم‌گیری درباره جراحی و اقدامات زیبایی استفاده شوند.
