کازمتیک آنلاین – جنگ اخیر در ایران، علاوه بر پیامدهای ژئوپلیتیکی، اثرات قابل توجهی بر زنجیره تأمین صنعت جهانی آرایشی و بهداشتی بر جای گذاشته است. خبرگزاری رویترز در گزارشی اعلام کرد که اختلال در تولید، حملونقل و صادرات برخی مواد اولیه و بستهبندی، هزینه تولید محصولات زیبایی را برای بسیاری از شرکتهای بینالمللی افزایش داده است.
بر اساس این گزارش، یکی از نخستین بخشهایی که تحت تأثیر این بحران قرار گرفت، تأمین ظروف و بستهبندی پلاستیکی بود. برخی تولیدکنندگان بینالمللی اعلام کردهاند که به دلیل اختلال در حملونقل منطقهای و محدودیتهای ناشی از درگیریها، هزینه تأمین بستهبندی و زمان تحویل سفارشها افزایش یافته است.
رویترز همچنین به وابستگی صنعت آرایشی و بهداشتی به زنجیرههای تأمین جهانی اشاره میکند؛ زنجیرهای که مواد اولیه، رزینهای پلیمری، ترکیبات شیمیایی، اسانسها و انواع بستهبندی را از کشورهای مختلف تأمین میکند. هرگونه اختلال در یکی از حلقههای این زنجیره میتواند بر قیمت تمامشده محصولات نهایی در بازارهای جهانی تأثیر بگذارد.
به گفته فعالان صنعت که با رویترز گفتوگو کردهاند، افزایش هزینههای حملونقل، تغییر مسیرهای لجستیکی و دشواری دسترسی به برخی مواد اولیه، شرکتها را ناچار کرده است منابع تأمین جدیدی را جستوجو کنند یا موجودی انبارهای خود را افزایش دهند؛ اقدامی که خود موجب افزایش سرمایه در گردش و هزینههای عملیاتی میشود.
کارشناسان معتقدند این تحولات بار دیگر اهمیت تابآوری زنجیره تأمین (Supply Chain Resilience) را برای صنعت آرایشی و بهداشتی آشکار کرده است. در سالهای اخیر، همهگیری کووید-۱۹، بحران دریای سرخ و اکنون تنشهای منطقهای، نشان دادهاند که وابستگی به یک مسیر یا یک تأمینکننده، ریسک قابل توجهی برای تولیدکنندگان ایجاد میکند.
از این رو، بسیاری از شرکتهای بینالمللی در حال بازنگری راهبردهای تأمین خود هستند. تنوعبخشی به تأمینکنندگان، افزایش تولید منطقهای، ایجاد ذخایر راهبردی مواد اولیه و توسعه زنجیرههای تأمین محلی، از جمله اقداماتی است که برای کاهش آسیبپذیری در برابر بحرانهای ژئوپلیتیکی در دستور کار قرار گرفته است.
این گزارش برای صنعت آرایشی و بهداشتی ایران نیز حاوی پیام مهمی است. تجربه جنگ اخیر نشان داد که پایداری تولید تنها به ظرفیت کارخانهها وابسته نیست، بلکه دسترسی پایدار به مواد اولیه، بستهبندی، مسیرهای حملونقل و نظام لجستیک نقش تعیینکنندهای در تداوم فعالیت صنعت دارد. در چنین شرایطی، توسعه تولید داخلی مواد اولیه و بستهبندی، ایجاد ذخایر راهبردی، تنوعبخشی به منابع واردات و برنامهریزی برای مدیریت بحران، میتواند تابآوری صنعت را در برابر شوکهای آینده افزایش دهد.
کارشناسان همچنین تأکید میکنند که رقابتپذیری صنعت آرایشی و بهداشتی در سالهای آینده، تنها به کیفیت محصول محدود نخواهد بود؛ بلکه مدیریت ریسک زنجیره تأمین و توانایی شرکتها در حفظ تداوم تولید در شرایط بحرانی، به یکی از مهمترین مزیتهای رقابتی تبدیل خواهد شد.