کازمتیک آنلاین – کمیسیون اروپا اعلام کرده است در شرایط فعلی قصد ندارد مقررات مالیات بر ارزش افزوده را برای کاهش مالیات ضدآفتاب‌ها اصلاح کند؛ تصمیمی که بحث قدیمی درباره جایگاه این محصولات میان «کالای آرایشی» و «ابزار پیشگیری از سرطان پوست» را دوباره مطرح کرده است.
این موضوع پس از آن مطرح شد که «بیلی کلهر»، نماینده ایرلند در پارلمان اروپا، با اشاره به افزایش موارد ملانوما و هزینه بالای محصولات محافظت از آفتاب، از کمیسیون خواست زمینه اعمال نرخ مالیاتی کمتر برای این محصولات را فراهم کند. او استدلال کرد که قیمت ضدآفتاب می‌تواند مانعی برای مصرف منظم آن باشد.
براساس مقررات فعلی اتحادیه اروپا، کشورهای عضو می‌توانند نرخ کاهش‌یافته مالیات بر ارزش افزوده را برای گروه‌هایی از جمله محصولات دارویی مورد استفاده برای اهداف پزشکی اعمال کنند. اما ضدآفتاب‌ها در اتحادیه اروپا عموماً تحت مقررات محصولات آرایشی عرضه می‌شوند و به همین دلیل به‌طور خودکار در گروه داروهای مشمول تخفیف مالیاتی قرار نمی‌گیرند. حداقل نرخ استاندارد مالیات بر ارزش افزوده در اتحادیه اروپا ۱۵ درصد است، هرچند نرخ واقعی در کشورهای عضو متفاوت است.
کمیسیون اروپا در پاسخ خود تأکید کرده است که اصلاح مقررات نرخ‌های مالیاتی در سال ۲۰۲۲ حاصل یک توافق سیاسی دشوار میان کشورهای عضو بوده و در حال حاضر برنامه‌ای برای بازگشایی و اصلاح دوباره این چارچوب ندارد. در نتیجه، درخواست برای قرارگرفتن عمومی ضدآفتاب‌ها در فهرست کالاهای مشمول نرخ کاهش‌یافته، فعلاً با پاسخ منفی روبه‌رو شده است.
این تصمیم به معنای کم‌اهمیت‌دانستن نقش ضدآفتاب در سلامت عمومی نیست. سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۵ ضدآفتاب وسیع‌الطیف را در فهرست داروهای ضروری خود قرار داد، اما این تصمیم مشخصاً برای پیشگیری از سرطان پوست در افراد مبتلا به آلبینیسم اتخاذ شد؛ گروهی که به دلیل کمبود ملانین، در معرض خطر بسیار بالاتر آسیب ناشی از پرتو فرابنفش قرار دارند. بنابراین این طبقه‌بندی به معنای داروشناخته‌شدن همه ضدآفتاب‌های مصرف عمومی در تمام بازارها نیست.
طبقه‌بندی ضدآفتاب به‌عنوان محصول آرایشی برای صنعت اروپا یک مزیت نیز داشته است. تولیدکنندگان اروپایی معمولاً می‌توانند فیلترهای فرابنفش جدید را، پس از ارزیابی ایمنی و ورود آن‌ها به فهرست مجاز مقررات آرایشی، سریع‌تر در فرمول‌ها به کار ببرند. تبدیل کامل ضدآفتاب به دارو می‌تواند هزینه ثبت، مطالعات و زمان ورود محصول به بازار را افزایش دهد و سرعت نوآوری را کاهش دهد.
در مقابل، باقی‌ماندن ضدآفتاب در گروه محصولات آرایشی باعث می‌شود قیمت آن مانند بسیاری از کالاهای مصرفی تحت تأثیر نرخ استاندارد مالیات، هزینه فیلترهای UV، آزمون SPF، بسته‌بندی و حاشیه فروش قرار گیرد. نتیجه آن است که محصولی با نقش مهم پیشگیرانه، ممکن است برای بخشی از مصرف‌کنندگان به کالایی گران و مصرف آن به روزهای تعطیل و سفر محدود شود.
این پرونده نشان می‌دهد مسئله فقط انتخاب میان «آرایشی» یا «دارویی» نیست. اتحادیه اروپا می‌تواند بدون تغییر کامل طبقه‌بندی مقرراتی ضدآفتاب، راهکارهای دیگری مانند یارانه برای گروه‌های پرخطر، حمایت از محصولات پایه، سیاست‌های ملی مالیاتی یا تأمین ضدآفتاب در مدارس و محیط‌های کاری را بررسی کند.
پیام این تصمیم برای صنعت روشن است: اروپا فعلاً نمی‌خواهد به بهای کندشدن نوآوری، ضدآفتاب را در مسیر دارویی قرار دهد؛ اما پرسش دسترسی همچنان باقی است. ضدآفتابی که از نظر علمی پیشرفته باشد اما مصرف‌کننده توان خرید و استفاده کافی از آن را نداشته باشد، در عمل نمی‌تواند نقش کامل خود را در پیشگیری ایفا کند.
