کازمتیک آنلاین – ایالت نیویورک در حال بررسی یکی از گسترده‌ترین طرح‌های محدودیت مواد شیمیایی در محصولات آرایشی و مراقبت شخصی در آمریکا است. طرح موسوم به Beauty Justice Act پس از تصویب در سنای ایالتی، اکنون در کمیته Ways and Means مجلس نیویورک قرار دارد و هنوز به قانون نهایی تبدیل نشده است. سنا این طرح را در ۲۱ آوریل ۲۰۲۶ با ۵۱ رأی موافق در برابر ۱۱ رأی مخالف تصویب کرد.
براساس متن فعلی، از اول ژانویه ۲۰۳۰ فروش یا عرضه محصولات آرایشی و مراقبت شخصی که حاوی مواد محدودشده به‌عنوان جزء عمداً افزوده‌شده باشند، در نیویورک ممنوع خواهد شد. برای سرب و ترکیبات آن نیز اداره حفاظت محیط‌زیست نیویورک باید پایین‌ترین حدی را تعیین کند که از نظر فنی قابل دستیابی باشد و این حد را هر پنج سال یک‌بار بازبینی کند.
فهرست پیشنهادی تنها به چند ماده شناخته‌شده محدود نیست. فلزاتی مانند آرسنیک، کادمیوم، کروم، سرب و نیکل، ترکیبات PFAS، ارتوفتالات‌ها، ایزوبوتیل‌پارابن و ایزوپروپیل‌پارابن، فرمالدهید و برخی آزادکننده‌های آن، بنزن، تولوئن، آزبست، تریکلوزان، دی‌اتانول‌آمین و تعدادی از رنگ‌ها و ترکیبات بور در محدوده طرح قرار گرفته‌اند.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های طرح، اختیار گسترده اداره حفاظت محیط‌زیست برای شناسایی مواد آزادکننده فرمالدهید است. این نهاد می‌تواند ابتدا حداکثر ۱۰ ماده را در این گروه محدود کند و سپس فهرست را توسعه دهد. هنگام انتخاب این مواد، میزان استفاده در بازار و امکان کاهش مواجهه نامتناسب گروه‌های آسیب‌پذیر نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
تعریف «تولیدکننده» در این طرح برای صادرکنندگان خارجی اهمیت ویژه‌ای دارد. چنانچه تولیدکننده یا صاحب برند در آمریکا حضور نداشته باشد، واردکننده یا نخستین توزیع‌کننده داخلی می‌تواند مسئول انطباق محصول شناخته شود. بنابراین عرضه محصولات آرایشی در نیویورک تنها به کنترل برچسب محدود نخواهد بود و واردکنندگان احتمالاً به فرمول کامل، مشخصات مواد اولیه، حدود ناخالصی‌ها و گواهی انطباق تولیدکننده نیاز خواهند داشت.
خرده‌فروشان در صورتی می‌توانند از مسئولیت معاف شوند که نشان دهند با حسن نیت به گواهی کتبی تولیدکننده اعتماد کرده‌اند. این گواهی باید تأیید کند که محصول با الزامات قانون مطابقت دارد و توسط مقام مجاز تولیدکننده امضا شده باشد. ارائه گواهی نادرست نیز خود یک تخلف محسوب خواهد شد.
برای تخلف، جریمه مدنی تا هزار دلار به‌ازای هر روز ادامه نقض پیش‌بینی شده و در صورت تکرار، این رقم می‌تواند به روزانه ۲۵۰۰ دلار افزایش یابد. اداره حفاظت محیط‌زیست همچنین موظف خواهد بود تا ژانویه ۲۰۲۹ اطلاعات مربوط به جایگزین‌های ایمن‌تر برای مواد محدودشده را منتشر کند.
حامیان طرح معتقدند مقررات فدرال آمریکا برای محدودکردن مواد مسئله‌دار در محصولات آرایشی کافی نیست و کارکنان سالن‌های زیبایی و مصرف‌کنندگان ممکن است در معرض مواجهه مکرر قرار گیرند. در مقابل، برخی تشکل‌های صنعت هشدار داده‌اند که نحوه تنظیم حدود ناخالصی‌ها و مواد موجود در مقادیر ناچیز می‌تواند هزینه آزمایش، اصلاح فرمول و مستندسازی را افزایش دهد و بر کسب‌وکارهای کوچک اثر بیشتری بگذارد.
از منظر بازار جهانی، اهمیت این طرح فراتر از مرزهای نیویورک است. برندهایی که محصولات یکسانی را در سراسر آمریکا عرضه می‌کنند، معمولاً برای یک ایالت خط تولید جداگانه ایجاد نمی‌کنند؛ در نتیجه، تصویب چنین محدودیتی می‌تواند عملاً به اصلاح گسترده‌تر فرمول‌ها و استانداردهای تأمین مواد اولیه منجر شود. بااین‌حال، تا زمانی که مجلس ایالتی طرح را تصویب نکند و فرماندار آن را امضا نکند، ممنوعیت سال ۲۰۳۰ قطعی و لازم‌الاجرا نخواهد بود.
